♨️ حاشیه بر متن مذاکره ایران و آمریکا ❗️
✍ محمدباقر قربان نیا
دولت ها جز بدست آوردن هرچه بیشترقدرت،چاره ی دیگری ندارند.چون تنها بوسیله ی قدرت میتوانند از خود محافظت وامنیت خودرا ارتقاء بخشند.
ایالات متحده آمریکا همانند سایر قدرتهای جهانی درجستجوی بهره گیری ازفرصتات خلیج فارس وبویژه نفت آن،پا به منطقه گذاشت.چون باتوجه به خاتمه یافتن ذخایر نفت آلاسکا ودریای شمال میداند منطقه ی خلیج فارس باذخایر عظیم نفت وانرژی و ژئوپولوتیکی اهمیت بالایی دارد.وازطرفی برای کنترل کشورهای رقیب مدعی قدرت،به خلیج فارس احتیاج زیادی دارد.ازآنجاییکه ایران در روز جاری یک قدرت نظامی بزرگ خاورمیانه است.وبه اندازه خود جنگ ودرگیری راتجربه کرده،آغاز هرتهدیدی علیه ایران پیامدهای غیرمنتظره ای را رقم خواهد زد.یکی از آنها این است که میتواند کنترل باز وبسته کردن شیر نفت را دراختیار بگیرد.و منجر به ناهنجاری های شدید اقتصادی وامنیتی جهانی گردد.ازسویی دیگر آمریکا یکبار قرارگرفتن درمقابل مردم ایران را تجربه کرده است.
براین اساس وباتوجه به اینکه هر دوکشور درمنطقه منافع متفاوتی میبرند.بهتراست تلاش کنند تا بااستفاده از مزیت ها وفرصتهایی که دراختیار دارند،از روش موازنه ی قدرت وواقع گرایانه باهم گفتگو کنند.زیرا موازنه ی تهدید حاصل مفیدی دربر نخواهد داشت.
بدین سبب اگر طرفین بااحترام به فرهنگ ها وباورها وارزش های حاکم بتوانند باهم مذاکره نمایند.وبه تعهدات خود پایبند باشند.واضح است آنگاه میتوانند هریک از منافع متفاوت خودشان بهره مند شوند.
این تصور درصورتی حاصل خواهد شد که آمریکا از یک جانبه گرایی کوتاه آمده و ایران نیز بشرط احتیاط سطح بدبینی خودرا درصورت تحقق تعهدات طرف مقابل افت دهد.
زیرا هر دو خوب میدانند درشرایط تازه، چندجانبه گرایی وهمکاری بین المللی اهمیت فزاینده ای یافته است. ومخدوش شدن بیشتر وجهه هیچکدام به سودشان نخواهد بود.امیدواریم گشایش های موثر و مفید وسودمندی را دراین رویداد تاریخی بزودی شاهد باشیم.
بااحترام
کنشگراجتماعی وسیاسی